Weblog

Bekentenissen van een 'Boris Boef'

door

De Raad voor de Journalistiek is een verschrikkelijke instelling – het leek mij goed om in mijn eerste blog als voorzitter er geen doekjes om te winden.
Ik spreek uit ervaring. In de jaren dat ik voor Trouw werkte, viel het nog wel mee: een handvol zaken en slechts in een enkel geval kwam de Raad tot het oordeel dat de klacht ‘gegrond’ was. Maar eenmaal bij Vrij Nederland beland, trad er kennelijk een proces van radicalisering in. Van de vier keer dat ik me in ruim zeven jaar als hoofdredacteur diende te verantwoorden, was het drie keer mis. Tot overmaat van ramp werd begin dit jaar nog een herzieningsverzoek genadeloos naar de prullenmand verwezen. Mijn benoeming lijkt daarom niet voor de hand te liggen: Boris Boef zou ook niet snel in toga met bef verschijnen.

| 1 reactie

Ook corruptie is met nuances te beschrijven

door

Strafzaken worden doorgaans verslagen als tenniswedstrijden – met zwart-wit uitslagen over winnaars en verliezers. Het Openbaar Ministerie leed onlangs bijvoorbeeld een 'pijnlijke nederlaag' in de strafzaak tegen oud-senator en locaal politicus Jos van Rey (71), volgens sommige koppenmakers was die zelfs 'dodelijk'. De Rechtbank Rotterdam legde half juli van Rey namelijk een vrij milde (taak) straf op.  

| 0 reacties

Soms is een verdachte ‘Turks’ maar meestal niet

door

Mag een journalist iemands nationaliteit of etnische herkomst vermelden in zijn berichtgeving? Het is een gevoelig onderwerp waar het expertisecentrum voor gelijke behandeling en discriminatiezaken Art.1 MN onlangs een debat over organiseerde. In de uitnodiging werd de vraag gesteld of media gebruik maken van framing. Maar het antwoord lag al besloten – heel stellig en voorzien van een uitroepteken – in de titel “De media draaien door! - Debat over framing van minderheden”. Wie framet er nu wie?

| 0 reacties

Hinder journalisten nooit met regels

door

Tot de vele charmes van de journalistiek behoort de illusie dat ‘wij’ in een totaal vrije wereld leven. Waarin niets ons werk of onze gedachten in de weg staat. Persvrijheid? Die is absoluut! Die gedachte is zo dominant dat we liever niet te veel nadenken over regels, grenzen of normen. Die schijnen dus wel te bestaan, maar die gedachte verdringen we bij voorkeur.

| 1 reactie

Wees eens wat aardiger tegen de klager

door

Totdat eind 2013 de nieuwe werkwijze van de Raad in werking trad, kenden we ook een bemiddelingsprocedure. Als beide partijen daarvoor openstonden ging ik soms als bemiddelaar op pad. Deze procedure bestaat niet meer; een klager moet het nu zelf, zonder tussenkomst van het secretariaat, proberen uit te praten met het betrokken medium.

| 0 reacties

Zijn er grenzen aan satire?

door

Deze vraag houdt de gemoederen flink bezig sinds de Duitse komiek Jan Böhmermann zich onlangs op tamelijk grove wijze spottend over de Turkse president Erdogan uitliet. Of eigenlijk: sinds Erdogan daartegen stappen ondernam en bondskanselier Angela Merkel het Openbaar Ministerie toestemming gaf om Böhmermann te vervolgen. Verdedigers van het vrije woord buitelen over elkaar heen om te verkondigen dat dit een ernstige aanslag betekent op de vrijheid van meningsuiting. Maar is dat wel zo?

| 1 reactie

naar archief