2004/32 ongegrond

Beslissing van de Raad voor de Journalistiek
inzake de klacht van

De Krakeelakker B.V.

tegen

S. Stevens en de hoofdredacteur van De Gooi- en Eemlander

Bij brief van 7 januari 2004 met drie bijlagen heeft K.A. de Kloet-Steinkamp namens De Krakeelakker BV te Kortenhoef (klaagster) een klacht ingediend tegen S. Stevens en de hoofdredacteur van De Gooi- en Eemlander (verweerders). Hierop heeft P. de Vries, hoofdredacteur van De Gooi- en Eemlander, mede namens Stevens, geantwoord in een brief van 13 januari 2004.

De zaak is behandeld ter zitting van de Raad van 5 maart 2004 in aanwezigheid van De Vries.
Klaagster is niet verschenen.

DE FEITEN

Op 16 december 2003 is in De Gooi- en Eemlander een artikel verschenen onder de kop “Arken Krakeelakker moeten verdwijnen”. Dit artikel bevat de volgende passage:
Jachthaven De Krakeelakker in Kortenhoef moet achttien van de twintig woonboten weghalen. De gemeente Wijdemeren gaat handelend optreden, nu eigenaren Bert en Henk de Kloet van De Krakeelakker niet akkoord zijn gegaan met het zogenoemde twaalfpuntenplan. Het besluit is een uitvloeisel van een uitspraak van de Raad van State. Die stelde eerder dit jaar omwonenden in het gelijk in hun kruistocht tegen de in de jachthaven afgemeerde woonarken. De woonarken liggen daar in strijd met het bestemmingsplan. Om de woonarkbewoners toch tegemoet te komen, stelde de gemeente Wijdemeren samen met de buren een twaalfpuntenplan op, hetgeen voorzag in legalisering van achttien woonboten bij De Krakeelakker en achttien stuks bij de naastgelegen jachthaven van Maarten Fokke. Maar de broers De Kloet zijn niet op alle punten en onvoorwaardelijk akkoord gegaan met dit plan, waarop het college is overgegaan tot bestuursdwang.

DE STANDPUNTEN VAN PARTIJEN

Klaagster stelt dat Stevens in het artikel “Arken Krakeelakker moeten verdwijnen” gebruik heeft gemaakt van achterhaalde en onjuiste informatie. Volgens klaagster zijn de eigenaren van De Krakeelakker reeds op 21 november 2003 akkoord gegaan met het ‘twaalfpuntenplan’ van de gemeente Wijdemeren en de buurt. Het gewraakte artikel is volgens klaagster gebaseerd op een verouderd gemeentelijk schrijven van 3 december 2003. In het artikel worden zonder noodzaak de namen van H. de Kloet en B. de Kloet genoemd, aldus klaagster. Volgens klaagster zou voorts niet uit het artikel blijken dat alleen de gemeente is benaderd voor commentaar. Daarnaast betoogt klaagster dat verweerders ten onrechte hebben nagelaten hoor en wederhoor toe te passen. Klaagster maakt verder bezwaar tegen het feit dat Stevens een stagiaire heeft gebruikt voor het verkrijgen van een reactie van nietsvermoedende woonboothuurders. Ten slotte stelt klaagster dat verweerders bij de publicatie van het artikel “Arken Krakeelakker moeten verdwijnen” onzorgvuldig hebben gehandeld waardoor zij emotionele en materiele schade heeft geleden.

Verweerders stellen dat er in De Gooi- en Eemlander in de afgelopen jaren zeer uitgebreid is bericht over de kwestie De Krakeelakker versus de gemeente Wijdemeren. Alle betrokken partijen (gemeente, eigenaren, huurders, omwonenden) zijn hierbij aan het woord gekomen. De gemeente Wijdemeren heeft van de eigenaren van De Krakeelakker geëist dat zij onvoorwaardelijk zouden instemmen met een ter oplossing van die kwestie opgesteld ‘twaalfpuntenplan’. Een en ander is vastgelegd in een gemeentelijk document van 3 december 2003. Bij gebreke van onvoorwaardelijke instemming zou door de gemeente worden overgegaan tot de toepassing van bestuursdwang. Klaagster beweert ten onrechte dat deze onvoorwaardelijke instemming zou blijken uit een schrijven van haar advocaten van 21 november 2003, aldus verweerders. Stevens heeft voor de publicatie van het gewraakte artikel bij de gemeente geverifieerd of de nota van 3 december 2003 nog steeds het actuele standpunt van de gemeente bevatte. Nadat zij een bevestigend antwoord had ontvangen is door verweerders vervolgens het artikel van 16 december 2003 gepubliceerd. Volgens verweerders is in dit artikel geen sprake van achterhaalde of onjuiste informatie. Voorts maakt klaagster volgens verweerders niet duidelijk welke bezwaren er zijn tegen het met naam en toenaam noemen van de eigenaren van de jachthaven. Beide eigenaren zijn in deze langslepende kwestie vaker genoemd en om hun mening gevraagd. Daarnaast zijn zij in de kleine dorpsgemeenschap bekend en is een van hen gemeenteraadslid. Wederhoor behoefde in het onderhavige geval niet te worden toegepast nu het gewraakte artikel slechts het standpunt van de gemeente weergeeft. De mening van klaagster had kunnen worden verwerkt in het artikel, een noodzaak daartoe bestond echter niet, aldus verweerders. Verweerders stellen verder dat er geen dwingende reden bestond om in het artikel te melden dat alleen de gemeente om commentaar is gevraagd zoals klaagster betoogt. De gemeente is overigens niet om commentaar (in de zin van een opinie) gevraagd maar er is enkel gecontroleerd of de aanschrijving van 3 december 2003 nog steeds gehandhaafd werd. Het sturen van een stagiair om een reactie te verkrijgen bij de woonboothuurders is volgens verweerders niet verwijtbaar.

BEOORDELING VAN DE KLACHT

De klacht luidt in de eerste plaats dat bij het artikel “Arken Krakeelakker moeten verdwijnen” gebruik is gemaakt van achterhaalde en onjuiste informatie. Verweerders betwisten dit gemotiveerd en uit het beschikbare materiaal kan niet worden afgeleid dat het gelijk hier aan de zijde van klaagster is. Met name blijkt uit de door klaagster overgelegde brief van haar advocaat van 21 november 2003 niet dat zij, in tegenstelling tot wat in het artikel te lezen valt, toen al onvoorwaardelijk akkoord zou zijn gegaan met genoemd twaalfpuntenplan. Blijkens die brief behoudt klaagster zich immers het recht voor om de gemeente aan te spreken voor alle schade die zij lijdt of zal lijden “nu haar plannen met betrekking tot de exploitatie van de jachthaven niet volledig kunnen worden uitgevoerd.” Dit onderdeel van de klacht is dus ongegrond.

Ook het tweede onderdeel faalt. In het artikel wordt slechts, vooral op basis van een gemeenschappelijk stuk van 3 december 2003, uiteengezet welke stappen de gemeente zal nemen nu naar haar oordeel een onvoorwaardelijk akkoord met het twaalfpuntenplan is uitgebleven. Het bevat geen elementen die aanleiding hadden behoren te geven tot het toepassen van wederhoor aan de zijde van klaagster. Ook hadden verweerders niet uitdrukkelijk moeten vermelden dat omtrent een en ander alleen de gemeente om commentaar was gevraagd.

Dat verweerders de namen van Bert en Henk de Kloet, “eigenaren van De Krakeelakker”, niet in het artikel hadden mogen noemen nu zij daarin niet aan het woord worden gelaten, valt niet in te zien. Ook dit onderdeel van de klacht treft dus geen doel.

Het vierde onderdeel, ten slotte, faalt eveneens. Het enkele feit dat verweerders een stagiair hebben ingeschakeld om de reacties van de huurders van de woonboten op hun door de gemeente beoogde vertrek te peilen, kan niet leiden tot het oordeel dat verweerders de grenzen hebben overschreden van hetgeen, gelet op de eisen van journalistieke verantwoordelijkheid, maatschappelijk aanvaardbaar is.

BESLISSING

De klacht is ongegrond.

De Raad verzoekt verweerders deze beslissing integraal of in samenvatting in De Gooi- en Eemlander te publiceren.

Aldus vastgesteld door de Raad op 27 april 2004 door mr. J.B. Fleers, voorzitter, drs. C.M. Buijs, drs. G.T.M. Driehuis, mw. mr. V. Keur en mw. drs. B.L.W. Tillema, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.M.S. van den Berg, secretaris.

Uitspraak 2004-32