2003/65 ongegrond

Beslissing van de Raad voor de Journalistiek
inzake de klacht van

W. Frequin

tegen

P. van Weerdenburg en de hoofdredacteur van De Telegraaf

Bij brief van 8 augustus 2003 met drie bijlagen heeft W. Frequin te Laren (klager) een klacht ingediend tegen P. van Weerdenburg en de hoofdredacteur van De Telegraaf (verweerders). Verweerders hebben niet op de klacht gereageerd.

De zaak is behandeld ter zitting van de Raad van 3 oktober 2003 in aanwezigheid van klager. Verweerders zijn daar niet verschenen.

DE FEITEN

Op 20 juni 2003 is in De Telegraaf in de rubriek ‘Privé’ een artikel van de hand van Van Weerdenburg verschenen onder de kop “Heel bekend Nederland vierde feest in Marbella, op één na... – ‘Koning’ Willibrord is de weg kwijt!”, dat op de voorpagina is aangekondigd met de tekst “Willibrord Frequin ongelikte beer.
Onder de tussenkop “Laat je helpen!” bevat het artikel onder meer de volgende passage:
Maar nu zijn roemruchte programma ‘De Week van Willibrord’, volgens een perswoordvoerder, hoogstwaarschijnlijk definitief van het scherm zal verdwijnen, heeft Frequin zichzelf niet meer in de hand. Hij wreekte zich als een verongelijkte puber op de grote boze wereld door zich als een ongelikte beer te gedragen. ‘Het gaat niet goed met Willibrord’, was een veelgehoorde opmerking. ‘De man heeft hulp nodig!’, maar ook ‘wat is dat een eikel!’ Hij gunde zijn collega’s van de pers geen blik waardig en weigerde ,,met het klootjesvolk” mee te reizen in de luxe touringcars waar de tientallen prominenten en zakenrelaties in werden vervoerd. Frequin liet zich erachteraan rijden, in een peperdure silver metallic Mercedes.

Vervolgens is op 23 juni 2003 in De Telegraaf, eveneens in de rubriek ‘Privé’, een artikel van de hand van Van Weerdenburg verschenen onder de kop “Willibrord blijft boos!”. Daarin wordt over klager onder meer vermeld:
De presentator gedroeg zich namelijk als een ongelikte beer, was onvriendelijk en asociaal tijdens dit snoepreisje. De frustratie dat hoogstwaarschijnlijk de stekker bij SBS6 uit zijn programma ‘De week van Willibrord’ wordt getrokken, was kennelijk zo hoog opgelopen dat bij Frequin de stoppen zijn doorgeslagen. Helaas, triest ook, maar als je het één schrijft, moet je het ander ook schrijven.
In het artikel wordt bovendien vermeld dat Van Weerdenburg klager naar aanleiding van het De Telegraaf-lezersonderzoek, waarin klager als de meest irritante televisiepersoonlijkheid van de vorige eeuw naar voren kwam, om commentaar heeft gevraagd, maar dat klager niet met Van Weerdenburg wil praten. Verder bevat het artikel onder meer de volgende zinsneden:
Nogmaals Willibrord, je kunt altijd bellen om een afspraak te maken voor een diepte-interview.
en
Kom op Willibrord! Niet dat lange tenengedoe. Be a man! En bel!

Naar aanleiding van de berichtgeving heeft klager een ingezonden brief gestuurd. Die brief is niet geplaatst.

DE STANDPUNTEN VAN PARTIJEN

Klager stelt dat de berichtgeving diverse onjuistheden bevat. Hij heeft zich tijdens zijn verblijf in Marbella niet onbeschoft gedragen, hetgeen verschillende personen kunnen bevestigen, aldus klager. Hij kan best tegen een stootje, maar hij meent dat hij onder meer door de kwalificaties ‘ongelikte beer’ en ‘iemand die hulp nodig heeft’ op onjuiste en beledigende wijze is geafficheerd. Door de gebezigde kwalificaties, die niet zijn werk maar zijn persoon betreffen, voelt hij zich ernstig in zijn goede naam en eer aangetast. Volgens klager is sprake van onacceptabele, grensoverschrijdende journalistiek.

BEOORDELING VAN DE KLACHT

Het betreft hier artikelen geschreven in de voor (roddel)rubrieken als ‘Privé’ kenmerkende stijl, waarbij – ongeacht of iemand over de hekel wordt gehaald of in het zonnetje wordt gezet – overdrijving en suggestief taalgebruik de boventoon voeren en nuance zelden valt waar te nemen. De lezer weet dat, en ook degene die zich begeeft in een gezelschap dat aan die rubrieken verbonden journalisten toestaat daar hun werk te doen. Klager – zelf een bekende tv-programmamaker/journalist die niet bepaald bekend staat om de genuanceerdheid waarmee hij de personen benadert wier gedrag naar zijn opvatting aan de kaak gesteld dient te worden – weet dat, naar mag worden aangenomen, welhaast als geen ander. Hij kon ook verwachten dat over het feest waarvoor hij zich in het kader van een snoepreisje met ‘een keur van ruim 200 bekende Nederlanders en zakenrelaties’ van een ondernemer naar Marbella begaf, geschreven zou worden in ‘Privé’. Dat heeft hem er niet van weerhouden aan dat reisje en dat feest deel te nemen en daarmee heeft hij het risico aanvaard dat (ook) over hem in verband met die festiviteiten in ‘Privé’ gepubliceerd zou worden, in negatieve dan wel positieve zin.
Dat betekent uiteraard niet dat alles maar over klager geschreven had mogen worden, maar wel zal klager moeten dulden dat hij wordt besproken op een wijze die, in aanmerking genomen dat hij is wie hij is, voor ‘Privé’ niet ongebruikelijk is. Dat is hier gebeurd.
Het artikel bevat voor klager ongetwijfeld onaangename kwalificaties en wellicht ook feitelijke onjuistheden, maar niet van zodanig gewicht dat sprake is van overschrijding van de in een geval als dit geldende journalistieke grenzen. Van serieus te nemen ernstige beschuldigingen, die zonder deugdelijke onderbouwing niet geuit zouden mogen worden, is in geen van beide artikelen sprake.
Het staat, tot slot, de redactie in beginsel vrij een reactie van een lezer op een artikel al dan niet te plaatsen (vgl. onder meer: Simons tegen De Peperbus, RvdJ 2002/54.). Het bovenstaande in aanmerking genomen, is de Raad van oordeel dat het verweerders in dit geval vrijstond de ingezonden brief van klager niet te plaatsen.

BESLISSING

De klacht is ongegrond.

De Raad verzoekt verweerders deze beslissing integraal of in samenvatting in De Telegraaf te publiceren.

Aldus vastgesteld door de Raad op 21 november 2003 mr. J.B. Fleers, voorzitter, prof. dr. mr. B. de Gaay Fortman, H. van Gessel, mw. mr. V. Keur en mw. drs. B.L.W. Tillema, leden, in tegenwoordigheid van mw. mr. D.C. Koene, secretaris.

Uitspraak 2003-65